Tag Archives: Marjan en Ad van Berchum

Boos!

22 Mrt

Hoe druk kun je nog worden met een paar nieuwe handgrepen voor je keuken? Nou op Curacao heel druk. Dit is de 3e week dat ik op jacht ben naar die dingen, en ik begin het mega zat te worden. Voor me ligt nu een hele stapel handgrepen, dus het is uiteindelijk gelukt. Maar ik zal jullie eerst vertellen hoe het gegaan is.

Als je nieuwe handgrepen zoekt ga je al snel naar de Kooyman, echter die had echt helemaal niets. Ja een paar zielige, lelijke, en vervolgens ook nog eens veel te dure. Die wil ik niet. Vervolgens naar de wat kleinere bouwmarkten zeg maar als Gomez en Marchena. Ook niets… En dan gaat het lastig worden natuurlijk, want veel meer keus is er niet. Omdat ik echt een bloedhekel heb aan shoppen, tenminste op Curacao, dacht ik, WTF, ik ga gewoon naar Brugman Keukens, hoe duur mogen handgrepen zijn uiteindelijk. Nou daar ben ik nooit achtergekomen, want bij Brugman hadden ze een hele wand, met de aller- allermooiste handgrepen, kon niet eens kiezen zoveel mooie. Gelukkig hoefde ik ook niet te kiezen, mocht er namelijk alleen maar naar kijken. Kopen kon niet, alleen als ik er een hele nieuwe keuken bijnam.. Zucht!

Dan zit er nog maar 1 ding op: naar de Chinees. De Chinezen hier op het eiland verkopen van alles, van bami tot chloor, van autobanden tot.. juist handgrepen. En ook daar een wandje vol, nou ja, oke, keus uit stuk of 10. Maar laat daar nou precies de handgreep hangen die ik zocht. Ook nog voor een lullige prijs, het zal ook wel een lullige handgreep uiteindelijk zijn, maar voor die prijs verwacht je ook niet meer, toch? Maar ik heb wel de policy, bij aankoop van meer dan 1 ding, dan wil ik korting. Dus bij 13 handgrepen verwacht ik echt niets anders. Nou, korting kon uiteindelijk. Na een half uur babi pangang taal en een hoop handgebaren en getik op rekenmachines, kon ik de handgrepen krijgen zonder OB. Parrdon? Zonder OB? Sinds een aantal maanden zijn alle winkels verplicht op Curacao de prijzen te vermelden inclusief OB. Oke, misschien had het dan gepubliceerd moeten worden in de Chinese staatskrant of zo, want Chinezen doen daar niet aan natuurlijk. Die hebben volledig hun eigen beleid. Maar ik zie dat niet als korting. Want de prijs die ik zie, is inclusief OB (voor mij dan). Goed, de deal ging niet door, Chinees boos, ik nog veel bozer, en de deur uit, zonder handgrepen.

Maar ja, ik zei al, veel keuze hebben we niet op het eiland, en ik haat verliezen, dus al snel Ronold gevraagd 13 van die dingen voor mij te kopen, liefst met korting, ook al is het maar een klein beetje. Maar die kwam gisteren ook zonder handgrepen terug. De Chinees is redelijk volhardend, geen korting. En toen zat er niets anders op, dat ik voor de 4e keer inmiddels terug moest op hangende pootjes, de handgrepen halen.

De Chinees was mij dik zat volgens mij, want waar ik vorige week nog 6% OB eraf kreeg, moest ik nu het volle pond betalen. En dat vertikte ik toch echt. Kortom, het werd een mega ruzie, de Chinees kreeg wangen zo rood als de Babi Pangang saus, de rekenmachine werd over de toonbank gesmeten, ik boos, de andere klanten op een afstand, gniffelend waarschijnlijk wie dit zou winnen.. En ze vroeg me hoeveel klanten er deze week nog zouden komen, die ook geen OB wilde betalen? Ja weet ik veel, van mijn vriendenkring komt er niemand meer hoor dushi. Kortom, ik heb de handgrepen, zonder OB, maar met een hoop nieuwe Chinese scheldwoorden in mijn vocabulaire.

Advertenties

Het leven is best mooi

17 Mrt

Gisteren hoorde ik op tv, iemand een hele treffende uitspraak doen: in tijden van intens verdriet, gebeuren er ook wel mooie dingen, je moet ze alleen beter zoeken. En zo is het maar net.
Zo ervaar ik het ook wel. Iedereen vraagt natuurlijk hoe het gaat, en dan durf ik nu best oprecht te zeggen: goed.. Het naar omstandigheden, laat ik dan nu gewoon lekker weg, want het gaat best goed. Tuurlijk voel ik me af en toe hopeloos alleen, maar net zo vaak geniet ik ook wel van kleine dingen. Van de dierentuin die weer een ondoordachte aktie doet, van een spontane ontmoeting met iemand waar je dan zomaar een leuk gesprek mee hebt, van een verjaardag afgelopen zaterdag van Hans, die ik altijd opa vliegtuig noem. De beste man is 80 geworden en wilde heel graag dat ik zou komen op zijn verjaardag. Nou, ik vond het een eer Hans, het was super gezellig.
Opa vliegtuig is iemand die mij in de beginjaren bij AFS het vak heeft geleerd, en ik kijk er nog steeds heel dankbaar op terug.

Mijn cheffie, waar ik 3x in de week mijn maaltijden haal, en die altijd even vriendelijk op mij staat te wachten met de meest zalige maaltijden. Collega’s op het werk, de een meer als de ander, maar waardoor ik altijd met een glimlach naar mijn werk ga iedere dag. Henriette, een super leuke vriendin die ik heb leren kennen en waar ik heel veel aan heb. Maar ik geniet ook van kleine dingen, een prachtige maan die ondergaat, de bananenbomen bij mijn slaapkamerraam die proberen in leven te blijven in deze droogte en bij gebrek aan water. Een heuse tuinman ben ik nog niet echt en een kolibrie die uit de poten van mijn katten probeert te blijven en vervolgens op een afstandje ze gewoon zit uit te lachen. Ja hoor, er gebeuren nog steeds best mooie dingen, en ik zie ze ook heus wel.

Lekkage

1 Mrt

Een druk weekje achter de rug. De buitenlampen besloten spontaan hun schroeven en pluggen uit de spugen en hingen aan de electriciteitskabels bungelend aan de muur. Zelfs ik snap dat het zo niet kan. En natuurlijk kan ik keihard hellup roepen, ik kan ook gewoon eerst eens een trap en schroevendraaier halen. En na een aantal keren de trap op en af, had ik eindelijk het juiste gereedschap en hangt de hele handel, wel aan 1 plugje, inmiddels weer aan de muur. Geen tijd gehad om extra pluggen te halen, maar dat komt wel, ik snap de theorie van een lampje ophangen inmiddels.
Vervolgens bleek het zwembad er ook mee op te houden, misschien omdat het denkt: ik word toch niet gebruikt, dan kap ik ermee… Dinsdag eerst een lek in de pomp, vervolgens het zwembad weer gevuld, en donderdag weer half leeg, nu een gat in de skimmer. Tjonge.. Aqualectra gaat blij met mij zijn, dat wordt een duur water-maandje.

En na al die aandacht voor het onderhoud, bleek mijn eigen lijf ook aan een controle toe. Een zere plek die eigenlijk al weken af en toe opspeelt, bleek uiteindelijk de ziekte van Tietse te zijn. Met grote ogen keek ik mijn dokter aan, of wilde al met mijn vinger naar mijn voorhoofd wijzen. Maar ik kon me nog net inhouden en liet de beste man maar eerst eens uitspreken. Tietse? Daar heb ik toch nog nooit van gehoord, trouwens die zere plek had ik ook nog nooit gehad, dus wat dat betreft, kon hij wel gelijk hebben. Goed, het is een ontsteking van kraakbeen, daar waar je kraakbeen aan je borstkas zit, bij mij dus onder mijn sleutelbeen. Niets ernstigs, wel mega pijnlijk en vervelend.

Dit weekend staat in het teken van Carnaval, en misschien dat ik dinsdagavond naar de afscheidsparade ga kijken, als ik tenminste aan die kant van het eiland kan komen, want volgens mij wordt het halve eiland afgezet. En dat zal dan ook de eerste keer zijn, Ad en ik zijn nooit samen geweest, en besloten de hele handig vanuit bed op tv te bekijken. Maar voor alles moet een eerste keer zijn toch? Allemaal een fijn weekend!

St. Jorisbaai

24 Feb

In het weekend ben ik zaterdag eerst lekker uitgebreid en luxe wezen lunchen met Henriette, een nieuwe vriendin, waar ik super blij mee ben. We kennen elkaar via wederzijdse vrienden en proberen vaak in het weekend wat af te spreken. Zaterdag dus uitgebreid aan de wijn en hamburger bij Pirate Bay. Lekker loom naar huis, en voor de rest eigenlijk niet zoveel meer gedaan.
Daarom maar actief de zondag begonnen. Vroeg eruit, honden in de auto en lekker een eind lopen bij St. Jorisbaai. De honden hebben weinig hiervoor nodig, als zij de riemen zien, zijn ze al niet meer te houden. En St. Jorisbaai is een natuurgebied, wat op zich prachtige stukken heeft, echter wat ook gebruikt wordt als illegale vuilnisbelt, en dat is echt zonde. Alles vind je er, van oude wasmachines, tot bankstellen, vuilniszakken en noem maar op. Maar daar moet je dan maar een beetje doorheen kijken, anders kom je helemaal nergens.

Flep en Cojac vinden het geweldig, maar omdat het lopen zich vaak wel beperkt tot de weekenden, is het wel lastig. Juist in de weekenden is het overal super druk, maar deze ochtend had ik mazzel, of is gewoon 0900 uur een perfekte tijd. Jammer dat ze daar niet kunnen zwemmen, maar dat scheelt wel een wasbeurtje daarna.

Ik heb ze in ieder geval plechtig toegezegd dat we dit minimaal 2x per maand gaan doen, concreet zal het wel zich beperken tot 1x per maand, maar dat is ook nog vaker dan nu. Iedereen blij!

dag lieve Nina

20 Feb

Gisteren heb ik helaas Nina moeten laten inslapen. In augustus was zij aangevallen door de honden van de buren, en deze bijtwonden zijn uiteindelijk haar fataal geworden. Maandenlang hebben we er alles aan gedaan, antibiotica, spuiten, zalf, maar uiteindelijk bleek het niet meer te helpen en is de ontsteking gaan inkapselen. De dierenarts had mij al gewaarschuwd dat Nina dit uiteindelijk niet zou gaan overleven, en het was meer een kwestie hoelang ik het nog zou uithouden om voor haar te zorgen.

Tot het laatst heb ik het geprobeerd, gisteren samen met de dierenarts besloten dat het genoeg was. Het zou lijden gaan worden, en dat gun je haar niet. Dus toen het onvermijdelijke spuitje. Nina is super rustig ingeslapen, maar ik zal haar heel erg gaan missen.

Dag lieve Nina… je was een prachtige poes!

Een weekje verder

25 Jan

Een week verder. De eerste week echt alleen. En het ging best goed, vooraf had ik echt geen flauw idee hoe ik dit zou doen. Maar het blijkt dat als je dag voor dag pakt, de dag vanzelf voorbij gaat. En ik red me best in mijn uppie. Het koken heb ik nog niet helemaal onder controle, kan soms doelloos in de supermarkt staan, en er komt geen gerecht naar boven poppen waar ik zin in zou hebben. Dus dat heb ik anders opgelost. Chef Hendrik kookt voor mij, een soort tafeltje dekje, waar ik 3x per week mijn maaltijden bestel, na het werk ophaal en ’s avonds oppiep in de magnetron. Super lekker, super vers, en erg gevarieerd. De rest van de dagen kook ik wel zelf, maar dat beperkt zich dan wel tot een pan nasi of pasta. Maar dat aten we normaal toch ook wel eens, dus ben best trots op mezelf.

Op het werk is het mega druk, dat loopt vanzelf en ik merk dat ik me kan verheugen op een avondje tv kijken, met de hondjes aan mijn voeten en de katten veilig opgeborgen in de kattenkamer. Ik red me best en dat voelt goed.
Verder zit ik natuurlijk nog wel in de hele financiele afwikkeling, en mijn hemel… dat valt nog niet mee, maar ook daarvoor heb ik een draaiboekje, net als de maaltijden, 3x per week stort ik me erop, en de andere dagen laat ik de financiele boel lekker de financiele boel.

Deze week hapje gegeten met een oud collega en dit weekend ga ik lekker gezellig borrelen met een nieuwe vriendin, die ik pas heb ontmoet, en daar heb ik ook zin in. Even vreemd om alleen ergens naar toe te gaan, maar na mijn eerste aarzeling heb ik mezelf een schopje gegeven en ben ik gewoon gegaan. Dit weekend stort ik me ook vol overgave op het onkruid in de tuin, zodat Frank straks in mei geen hartverzakking krijgt. Nu alleen nog een handige tip hoe ik leguanen en hagedissen uit het zwembad krijg, want daar ben ik geen ster in, en de honden bakken er ook niets van.

Thanks Fennalda

17 Jan

En toen was ze echt weg. Een dagje later dan gepland, maar ze zochten op de KLM van gisteren een vrijwilliger om eraf te gaan, overboekt. Nou, daar was Fennalda wel voor in, en ik heb haar dan ook maar direct aangemeld. Avondje langer is nooit verkeerd toch? Maar vandaag ging Fennalda dan toch echt. Geen roltrapfoto deze keer, Fennalda moest alleen naar boven, ik was nog aan het werk. Maar uiteraard heb ik haar tot in het viegtuig gebracht. Het was ook geen vakantie, het waren 2 heerlijke weken samen, waar ik Fennalda eeuwig dankbaar voor ben, want ik voel me iets minder ellendig dan 2 weken geleden alweer, en een beetje sterker ook. Dus Fennalda… uit mijn hart: dank je wel dat je gelijk in het vliegtuig bent gestapt, je hebt me geen groter plezier kunnen doen. En met de cheque van de KLM op zak, weet ik ook zeker dat je binnen een jaar nog een keer terugkomt. Dag lieve vriendin… fijne vlucht en happy landings op Amsterdam.