Archief | Onze dierentuin RSS feed for this section

Chilluh

13 Okt

Inderdaad, onze katten doen niets liever dan de hele dag op de porch hangen. Just doing nothing at all! En geef ze eens ongelijk hè 😉

 

Uitgeteld

13 Apr

Ad had het ze al een paar keer beloofd, maar het kwam er maar niet van. Duzzz…vandaag was het zover! Je roept gewoon ‘zwemmen’ en zij zijn direct door het dolle heen. Toch raar wat zo heel erg vaak doen wij dat ook weer niet. In de auto krijgen de beide dolgedraaide malloten een halsband om, en de rit naar de zee kan beginnen.

  

  

En zij zijn echt niet meer te houden bij zee. Rennen van links naar rechts, de zee in en weer uit. En proberen bij Ad omhoog te klimmen waardoor hij met grote regelmaat zijn zwembroek weer moet ophijsen. Daarna weer terug naar huis, wassen en een extra bak voer. Daarna drogen in de zon en weer  de porch op. Beide heren liggen nu uitgeteld op hun kussens 😉

(Ass)holes

2 Apr

Echt, het hebben van honden is gewoon erg leuk. Flep en Cojac vermaken zich hier uitstekend. Die houden de hele dag door siësta’s, krijgen regelmatig hondenkoekjes en lopen met Ad vaak een rondje door de straat op en neer. Een eventuele loslopende straathond wordt de straat helemaal uitgejaagd tot die om de eerste bocht verdwijnt, en die zie je dan ook nooit meer terug. Jaha, stoer zijn zij ook nog, voor niets en niemand bang! Tussen hun siësta’s door jagen zij de katten een keertje over de porch of door de tuin, en slopen zo nu en dan een leguaan, een blauwblauw of een hagedis.

Maar er zijn ook iets minder leuke kanten. Het graven van gaten, en dat bijna dagelijks. In het begin probeer je ze dat af te leren door ze vermanend toe te spreken als je demonstratief bij zo’n gat gaat staan. Zij houden dan een gepaste afstand. En als je ze dan bij je roept, dan komen ze niet hè. Je ziet ze denken: ‘Ja dahhaaaag….we wachten veiligheidshalve wel even totdat jouw gezicht iets minder op onweer staat baas.’ En dat werkt ook nog, stelletje assholes!

Kussen

22 Feb

Toen Ing onlangs naar Nederland vertrok, bleven er nog wat spullen achter van de drie katten die zij meenam. En één van die dingen was een groot kussen waarop haar katten altijd lagen. En hoewel zij er maar drie had, konden er met gemak 10 op liggen. Tja, Ing is gek op haar katten en die komen dan ook niets tekort. Die slapen zelfs bij haar op bed. En Ing ging hier de deur niet uit als haar poessies niet in huis waren.

Marjan had vroeger ook een poes die bij haar op bed sliep, op een kussen naast haar. En toen zij een keer naar Amerika ging, en ik als verrassing bij haar introk tijdens haar afwezigheid, moest ik Mirthe, haar poes uit de slaapkamer zetten. Ik houd daar niet van, een poes op bed. Ik kon de slaap niet vatten omdat ik iets voelde kriebelen deed ik het licht aan. En ja hoor, het kussen waarop ik lag zat vol met kattenharen. Ik heb toen het hele bed midden in de nacht moeten stofzuigen, getverdegetver.

Maar goed verder met het kussen. Wij mochten dat hebben voor onze honden Flep en Cojac. Onze kater Dikkiedik sprong daar als eerste op en nam er bezit van toen hij het kussen zag liggen. Nou ja, hij heeft ook de afmeting van een kleine hond, vandaar.  Maar uiteindelijk na lang aarzelen maken onze ‘waakhonden’ er nu ook gebruik van. Dit wel nadat wij er eerst zelf op gingen liggen om ze te lokken. En dat kussen ligt trouwens erg lekker!

Rustig op de porch

21 Dec

Het regent veel op dit moment, en geen beest die er dan maar aan denkt om van de porch af te gaan. Alles ligt gezellig om Ad heen. Het enige moment waarop zij even in de benen kwamen was toen hij het vleesmes aan het slijpen was. Dan weten zij dat er vlees wordt gesneden. Hoe zij het doen geen idee, maar binnen twee tellen is alles in de keuken aanwezig en liggen zij allemaal te wachten totdat zij een stukje krijgen. De grootste schooiers voorop: Cojac en Pino. Kipfilet was het deze keer!

 

Odd-eyed Pino haalt nat pak

6 Dec

Vandaag is Pino weer eens een keertje in de pool gevallen. Het is ook alweer een aardig tijdje geleden dat één van de katten probeerde te zwemmen. Vandaag dus onze spierwitte kat Pino. Uiteraard heeft Ad er gelijk een verslagje van op Facebook gezet. En tot onze verrassing kregen we nieuws over Pino. Het blijkt namelijk een echte odd-eyed kat te zijn, en daar hadden wij nog nooit van gehoord. Wij dachten altijd meer een ongelukje, want dat past beter bij Pino. Niet helemaal af zeg maar, tijdens de verkleuring van de ogen en de ontwikkeling van de hersens, stopte er wat…. Vandaar 1 blauw en 1 geel oog. Maar tot onze verbazing blijkt dit een zeer zeldzaam ras te zijn.

Oh ja, en nog een weetje… de spierwitte odd-eyed katten worden meestal hartstikke doof. Nou, die van ons is al Oost-Indisch doof, dus dat wordt nog wat. Bovendien hebben we daar al ervaringen mee met onze 19-jarige vorige kat Mirthe.. En dat was knap lastig roepen!

De dierentuin anno 2011

18 Nov

Wij weten niet meer precies wie deze naam gegeven heeft, maar denken dat dat Natascha is geweest. En iedere keer als wij het er over hebben, de katten Nina, Dikkiedik, Pino, en de honden Flep en Cojac, noemen we het onze dierentuin. En iedereen komt uit het asiel.

Nina, de lapjeskat heeft veruit de meeste rechten, vindt zij zelf. Maar alle anderen uit de groep vinden dat eigenlijk ook wel. Flep en Cojac schieten zelfs van hun deken af als Nina aan komt lopen en een heel hoog miauwtje laat horen. Ook heeft deze dame een ochtend humeurtje. Als er ’s morgens iemand te dichtbij komt, krijgt die gewoon een klauw. Pas na het eten wordt zij weer wat aardiger. Dit is ook de grootste jager uit de dierentuin. Onvermoeibaar en altijd op jacht naar een hagedis, leguaantje, plakkie plakkie, kakkerlak of een vogeltje.

Dikkiedik, het broertje van Pino, weegt zo’n 9 kilo schoon aan de haak. Light voer helpt helemaal niets. Dikkiedik is gewoon van huis uit een zware kat. En hij gedraagt zich precies zo als je van zo’n log beest mag verwachten. Hij is wars van enige vorm van inspanning, en ligt het liefst op zijn rug met zijn poten omhoog. Dikkiedik’s favoriete plek is onder de palapa, daar slaapt hij de hele dag. Pas als Marjan thuiskomt, komt deze logge lobbes in beweging. Dan is het tijd voor het stempelen. Marjan houdt hem dan een oude zakdoek van haar moeder voor zijn neus, daar bijt hij zich in vast en gaat zuigen en stempelen. Hij is ook degene die ’s avond standaard te laat in huis komt. Marjan kan dan roepen wat zij wil, Dikkiedik luistert niet en blijft gewoon in de benedentuin liggen totdat hij zelf besluit om te komen.

Pino, het zusje van Dikkiedik, woog ook eerst 9 kilo. Maar zij is met het dieëtvoer wel 2 kilo afgevallen. Pino zit qua activiteit een beetje in het midden van de andere twee. Af en toe wil zij wel eens iets vangen, maar het houdt niet over zeg maar. Pino is heel goede maatjes met Cojac. Als wij het eten aan het voorbereiden zijn, zitten Pino en Cojac allebei naast elkaar op de keukenvloer. Pino geeft dan keihard kopjes aan Cojac. Pino haalt zelfs Cojac op om mee te gaan naar de keuken als hij ligt te slapen en niet in de gaten heeft dat wij met het eten bezig zijn.  Pino is dan ook de aller grootste schooier van deze dierentuin, zodra er iets van geritsel is, is zij er al bij. Deze poes lust alles en is zelfs helemaal gek op pinda’s.

Flep, onze eerst hond, kwam helemaal van slag uit het asiel. Hij bleek al eerder ergens te geplaatst te zijn geweest en daar is hij waarschijnlijk mishandeld. Met heel veel geduld hebben we hem zover gekregen dat hij ons leerde vertrouwen. Hij vertrouwd dan ook niemand en pas als je ‘m met rust laat komt Flep vanzelf een keertje bij je. Flep heeft in het begin alle bedrading uit de tuin gesloopt, net als het dripsyssteem. Ach, een deurbel heeft toch bijna niemand. Iedereen toetert gewoon als ze er zijn. Een opmerkelijk stukje over Flep: toen Nina ziek was na haar sterilisatie en ergens onder de palapa lag gaven wij Flep een snoepje. Met dat snoepje liep hij vanaf de porch naar Nina toe en legde dat snoepje zo voor haar neer. ‘Jij bent ziek, neem jij ‘m maar.’ Dat zal hij gedacht hebben. Kortom een erg lief beest. Samen met Cojac vormt hij de eerste verdedigingslijn van ons huis. Alles wat langs loopt of probeert binnen te komen, wordt weggejaagd. En geloof ons, als je hen ziet aankomen stormen, wil je niet eens meer door de poort.

Cojac, onze tweede hond is echt helemaal gestoord. Een graafmachine van het zuiverse water. De ene kuil na de andere verscheen in onze tuin en wij bleven de kuilen maar dichten. Wellicht Duits bloed in zich, wij weten het niet. Cojac en Flep zijn echte maatjes geworden, waar de een is , is ook de ander. En Cojac is gek op spelen, hij haalt alles op wat je weg gooit. En als je zelf niets gooit, begint hij er wel mee. Verder is ie gek op nieuwe planten, want hij heeft inmiddels al voor zo’n 600 gulden aan planten gesloopt. Na het eten moet het weer gebeuren, donderstralen met Flep. Heen en weer scheuren van de porch af het pooldek op en weer terug. Zijn nieuwste bezigheid was het omver rammen van de kliko. Gewoon alles eruit halen en dat wat lekker was nog even opvreten of leeglikken. We hebben ‘m een paar keer op zijn donder gegeven, maar dat hielp niet echt. Ad heeft nu de kliko met een ketting vastgezet. Het zal ons benieuwen waar hij straks weer mee komt. En zo nu en dan komt hij met van die uitstekende naalden in zijn vacht naar binnen. Tja, dan is Cojac weer eens tegen een cactus aangerend. Het is en blijft een hele leuke snuiter!