Archief | december, 2012

Happy 2013

31 Dec

Het afgelopen jaar was voor ons natuurlijk een bewogen jaar, met een lach en een traan en met een afscheid. Maar toch kijken wij ook terug op een mooi 2012. We hopen dat 2013 minstens net zo leuk wordt, of misschien stiekum iets leuker. We gaan het nieuwe jaar in, waarin niemand weet wat ons te wachten staat. Een jaar met ongetwijfeld super leuke dingen, misschien ook een paar mindere, maar dat hoort bij het leven.

Wij willen jullie allemaal alle liefde, goeds, gezondheid, voorspoed wensen voor 2013. Let’s make it a good one!

Veel liefs vanuit Curacao en laat ze knallen!

vuurwerkfoto

Advertenties

Tingelingeling……

26 Dec

Ik was vanmorgen bezig met het dekken van de kerstontbijttafel. Kerstballen op tafel, kaarsjes etc. De broodjes zaten in de oven, de koffie pruttelde, de kerststol was aangesneden en de eitjes kookten bijna. Alles stond klaar.

Toen zag ik ineens een bel op de kast staan, een zilverkleurige met een rood handvat. Normaal maak ik Marjan wakker door naar de slaapkamer te gaan en zachtjes te zeggen: ‘Dushi….kom je er uit?’ Zij draait zich dan altijd nog even om en zegt: ‘Nog 5 minuutjes.’ Nooit van nog een kwartier, een half uur of een uur. Nee, altijd ‘nog vijf minuutjes’.

Maar toen ik die bel zag had ik zoiets van: ik ga haar eens wakker maken met een kerstgeluid, da’s weer eens iets anders. Dus ik pak die bel en begin te klingelen, en klingelen…….en klingelen. De dierentuin was wel direct wakker en dachten zoiets van…. shit, wat doet die debiel nou joh. Maar vanuit de slaapkamer ….. geen enkele reactie. En geloof mij, het was echt een tering herrie. Nóg maar een keertje flink hard klingelen…..en nóg een keer. Niets, nada, nakkes….geen reactie. Ah, de radio er maar bij aan met het kerstnummer ‘All I want for Christmas…’ volume hard. En maar weer klingelen en klingelen…… een lamme arme kreeg ik ervan.

Een paar minuten later gaat dan toch de slaapkamerdeur open en staat Marjan lachend op de porch (Jaha, lachend, goed hè). “Ik lag een musical te kijken en dacht dat daarin een bel afging, ik vond het al vreemd want de bel hoorde eigenlijk in dat stukje niet thuis. Toen ik ‘m daarna weer hoorde in de musical dacht ik van, dát klopt niet.”  Goedemorgen schatje 😉

De maakmarjanwakkerbel

Lagun Christmas beach

26 Dec

De eerste kerstdag lagen wij op Lagun, een van de mooiste en gezelligste baaitjes van Curaçao. Samen met José en Ronald. En geheel volgens traditie lagen wij daar weer op tijd, zo rond een uurtje of negen. We moesten onderweg eerst nog een zak ijs scoren, maar dat was ook op deze 1e kerstdag geen probleem. De Chinezen hier vieren geen kerst, dus alle toko’s waren gewoon open.  De andere twee hadden wat meer tijd nodig en verschenen zo rond een uurtje of half 11.

Marjan en José hadden de hapjes gemaakt voor deze kerststranddag, Ronald en Ad stonden garant voor de bijbehorende drankjes. Oké, dat is dan wel iets minder werk, maar het uitzoeken van een paar goede flessen wijn is ook niet altijd even gemakkelijk 😉 Wijn is altijd een leuk gespreksonderwerp, zeker als je op dat moment een lekker glas wijn in je hand hebt. Waar kun je goede wijn scoren voor een leuke prijs?

Drinken, eten, zwemmen, kletsen en dippen. Dat zijn altijd de hoofdingrediënten van een kerstdag aan het strand. De pasteitjes kaas en gehakt, wraps met zalm, rauwe ham en kip, diverse kaasjes op stokbrood, spareribs en de wildpaté’s vonden gretig aftrek. Ach, eigenlijk wijkt een kerststranddag niet af van een normale stranddag, het enige verschil waren ook deze  keer de kerstmutsen en de met kerstlint versierde koelboxen, en de ultra luxe hapjes uiteraard! Dat viel ook een aantal toeristen op die ons daarmee kwamen complimenteren. En of zij de kerstmutsen even mochten lenen om een paar leuke foto’s te maken. ‘Tuurlijk, neem maar mee.’

Ondertussen had een semi-zwerfhond al snel in de gaten dat het bij ons een waar vreetfeest was en sloot zich voor de rest van de dag bij ons aan. Op een gegeven moment lag zij bij ons relaxed uit te buiken, nee meer kon er niet bij haar in volgens onze inschatting.

De eigenaar van de strandbedjes had een briefje opgehangen dat deze vandaag gratis waren, maar dan moest iedereen wel de bedjes terug zetten na afloop. Zelf was hij ook met zijn vrouw op het strand te vinden, en met een een of andere vogel op zijn schouder die al zo’n zes jaar bij hem is. En iedereen plaatste de ligbedjes keurig terug op de stapel. Wij konden dat controleren, want pas rond half zeven vertrokken wij bommetjevol weer naar huis.

Kerstmutsen José en Ro Hmmm....lekkah!

Uitbuikhond  Lawaaipapagaai

Het beste plekje

23 Dec

We hebben onze bank opnieuw laten stofferen. Het foam was ingezakt en echt lekker zat dat niet meer. Het is Marjan’s bank en zij zakte er steeds dieper in weg. Toen de stoffeerder Nazir kwam om het te bekijken, wilden wij eigenlijk alleen de binnenkant laten vernieuwen, maar hij zag dat de stof ook aan vervanging toe was. Nou vooruit maar weer, het was een rib uit ons lijf, maar de bank zit weer geweldig en met de andere stof is ie weer als nieuw.

Vorige week hebben wij Flow laten installeren, een nieuwe tv provider. Het signaal komt via de kabel dus een schitterende beeldkwaliteit. Wij waren alle klachten van TDS meer dan zat. Blokjes in beeld, geen beeld of geen geluid, het was schering en inslag. Gert Jan Vos trok al deze ellende na het lezen van onze verhalen ook al niet meer en stuurde een rolletje vulkanisch tape op om de lassen waterdicht te krijgen. Het is nu drie weken na verzending trouwens nog niet aangekomen 😉

En ook maar direct een aansluiting laten aanleggen in een van de woonkamers. Kunnen we ook weer eens lekker bankhangen voor de tv. Maar onze sofa zat niet zo super met z’n tweetjes. Marjan had de beste plek en Ad hing er een beetje bij zeg maar. Marjan heeft altijd de beste plek en hoe zij dat steeds voor elkaar krijgt…….?  Goed, wij hebben ook de maar banken omgewisseld, en omdat die niet helemaal fris meer waren moesten wij de bekleding hiervan wassen. Alles d’r afritsen en er uithalen, wassen, en later weer terug proppen. Lekker, nu is onze Nederlandse tv hangbank weer in ere hersteld! Het is echt zo’n bank waar je heerlijk in wegzakt, letterlijk en figuurlijk! En Marjan, zij heeft alwéér  het beste plekje!

Nieuw bekleed

Even ruilen……

20 Dec

We hebben laatst bij de Goisco een partij Pepsi dieet coke gekocht, maar in een aantal flessen zat geen prik én het was smakeloos. Dus terug met die lege flessen, en één fles waar nog wat in zat. Gewoon….. even omruilen.

Maar dat ging niet zo gemakkelijk. Of ik een bon had vroeg een soort van wannabe managerachtig iemand. “Nee sua, ik bewaar géén bonnen van mijn dagelijkse boodschappen, jij wel misschien?” Deze kassaopzichtermanager stond gelijk met zijn mond vol (gouden) tanden. Maar goed ik kon lullen als brugman, er kwam verder niets meer uit hem dan ‘bon’. Onderweg naar huis belde ik, tegen beter weten in, Marjan met de vraag of zij misschien een bon had waar de cola opstond vermeld. Nee dus. Maar……..een kwartiertje later belde zij terug met de mededeling dat er stom toevallig nog een bon van de Goisco in haar tas zat met daarop de flessen cola, van een andere keer maar dat maakte niet uit.

Een dag later vertrok ik weer naar de Goisco, nu met twee aangebroken flessen en 6 lege. “Hoi, ik kom even ruilen én….. ik heb de bon! Hahaha…goed hè”. De eerste manager wist het allemaal niet meer en er kwam een tweede wannabe manager bij, een soort Hispanic uitziende macho knakker. “Je krijgt twee flessen, meer niet. Je kan de rest wel opgedronken hebben en zeggen dat ze niet goed waren”. Nou ja, daar zit wat in dacht ik. “Ik vind het wel een slechte service.” zei ik. “Dan ga je maar ergens anders kopen.”  En tot zover dan maar de klantvriendelijkheid.

Twee dagen later, zelfde bon. Inmiddels waren er weer een paar flessen niet goed, dus ik deze keer met acht flessen naar de Goisco. Daar stond inmiddels een wannabe manager-grietje interessant te doen, dus ik vertel het verhaal weer opnieuw. Maar…. ik mocht nieuwe flessen pakken van haar. Kom ik bij de kassa, kijkt zij mij aan en zegt na het zien van hetzelfde merk cola: “Ja maar die mag je niet nemen, die zijn niet goed.”  En ik maar weer uitleggen aan haar dat de cola normaal wel lekker is, maar dat het een verkeerde partij moet zijn geweest. Tegen dovemansoren, zij begreep het gewoon niet. Maar ik mocht deze niet hebben vond zij. Inmiddels kwam die Hispanic knakker er ook weer bij. “Hoi sua, wéér een bon hè, haha!” Oké, ik mocht ze hebben. Maar….als deze niet goed waren, dan mocht ik daarmee niet meer terug komen om ze te ruilen. “Nou …… dat zullen we nog wel eens zien sua, ayo!”

Skip-Bo champs have left the building

16 Dec

Tjonge, het zit er al weer op voor Fennal en Jan. Na een verblijf van ruim drie weken zijn zij vandaag weer aan boord gegaan voor hun vlucht naar Nederland. Time flies when you’re having fun zeg maar.

We hebben het poko poko aan gedaan, zoals altijd met onze relaxte amigo’s. Het bezoeken van de strandjes, restaurantjes en Punda behoorde ook nu weer tot de favoriete bezigheden. En uiteraard de dagelijkse siësta’s en gehang in de pool.

En wat trouwens ook een ‘leuke’ bezigheid was in de avonduren was het Skip-Bo kaartspel. De meesten zullen het inmiddels wel kennen. Met name Fennalda maar ook Jan blonken hierin uit. Wij noemen Fennal nu liefkozend Miss. Skip-Bo vanwege het grote aantal Skip-Bo kaarten (een soort van jokers) dat zij altijd kreeg. Onvoorstelbaar! Dit tot grote ergenis van Ad. Gelukkig was dit niet echt te merken aan zijn spelgedrag. Tenminste dat vond hij zelf, de anderen hadden hier een compleet andere mening over.

Het was de achtste keer dat zij hier bij ons waren, en inmiddels hebben zij alles meegemaakt wat je hier volgens ons meemaken kan: de staart van een orkaan; bijna een maand regen; extreme hitte; windstille periode’s; erg mooi weer, en als klap op de vuurpijl de explosie van het kruithuis vlak achter ons.

Ach ja, aan alle leuke dingen komt een eind. Ontzettend leuk dat jullie weer bij ons waren, we hebben er weer van genoten en zullen jullie missen. Dit ondanks de high five die wij ook dit keer weer deden toen jullie boven aan de roltrap verdwenen 😉

Ayo amigo's

Explosion

15 Dec

Wij hielden net allemaal een siësta toen wij ineens een raar hard geluid hoorden, gevolgd door een mega explosie. En iedereen stond gelijk op de porch, waar niets te zien was. Maar aan de voorkant zagen wij een grote paddestoelwolk rijzen. Indrukwekkend. Wij weten dat er aan de andere kant van de heuvel waar wij wonen een opslagdepot van vuurwerk is. Zou dat het zijn dachten wij nog.

Wij stonden in dubio of wij er naar toe zouden rijden. Tja, ineens kwam de ramptoerist in ons naar boven en wij sprongen in de auto. Maar binnen tien minuten was alles al afgezet en konden wij er niet meer dicht in de buurt komen. En dat was maar goed ook want één van de omstanders vertelde ons dat het kruithuis was geexpoldeerd en dat het gevaar voor meer exposies niet was geweken.  Daar ligt het vuurwerk in opgeslagen dat straks verkocht zou worden.

Gelukkig hebben we nog een doosje zwaar vuurwerk over van het vorig jaar over gehouden. En voor de rest……. ach dan steken we maar wat sterretjes af 😉

Boem