Archief | oktober, 2012

Pakjesavond!

28 Okt

Vandaag zijn wij van start gegaan met een grote zoektocht naar gadgets op verschillende kado sites. Wij moeten dit klaar hebben voordat Jan en Fennalda komen, want wij gaan weer een ouderwetse pakjesavond houden met kleine kadootjes. En wat is het allerleukste daarvan….? Juist, de gedichtjes die je moet schrijven. Wij proberen altijd een link te leggen met een bepaalde gebeurtenis of gewoonte. En nee, zingen daar doen wij niet aan op 5 december omdat wij (niet verder vertellen) niet in Sinterklaas geloven.

Wij liepen al snel vast tijdens de zoektocht vanwege het niet goed kunnen vinden van gadget sites. Marjan heeft daarom een specialist op dit gebied geconsulteerd, Larissa! Als er één is die alles weet te vinden dan is zij het wel. Wij zitten nu allebei met een laptop op schoot schieten we steeds in lach om de meest belachelijke gadgets die er te krijgen zijn. Het enige nadeel is dat een kadootje maximaal 5 euries mag kosten. Maar wij schieten al op en bij ieder kadootje komt er ook al een gedicht in onze gedachten 😉

Advertenties

Ananas?

27 Okt

Marjan was druk aan het koken toen zij tot de ontdekking kwam dat er een essentieel ingrediënt ontbrak. Ananas. Marjan maakt tegenwoordig met het grootste gemak Chinese gerechten klaar.

Even later stond ik binnen in een mini markt waar Chinezen de scepter zwaaien. Eerst liep ik langs de schappen om te kijken of ik zelf de blikken ananas kon vinden, helaas. Dan maar vragen in het Papiaments, nee. Engels, nee ook niet. Het enige antwoord dat ik kreeg was: 他是什么意思,我们不理解他。 只需一点就在那边。En dat ook nog eens hard en schreeuwerig en drie Chinesen door elkaar heen. Ja hallo,  als je door elkaar heen gaat praten begrijp ik er helemaal niets van. En ik dacht nog, welke Chinees heeft nou geen ananas in blik.

Gelukkig bracht een Curacaoenaar die in de winkel liep uitkomst en kon Marjan even later de ananas door het gerecht roeren J

Be positive!

20 Okt

Zo, de verkiezingen zijn weer achter de rug. De Pueblo Soberano, de hardste schreeuwers en Makambahaters, zijn nu de grootste partij. De MKF op een goede tweede plek. En ach, veel inwoners die niet op deze partijen stemden, hebben nu een kater. Niemand had dit verwacht.

Het lijkt wel of de goed opgezette en zeer vermakelijk lastercampagne van Frente Civiel tegen Schotte en consorten averechts heeft gewerkt. Of was het de campagne van Schotte zelf die de armsten van Curaçao gratis voedselpakketten gaf met de toezegging dat zij dat ook zouden krijgen in 2013 als hij weer aan de macht zou komen. Jazeker dat heeft ook gewerkt, net als de voetbalveldjes die zijn aangelegd en het nieuwe asfalt in de armste wijken. Oh nee bij ons in de wijk is ook nieuwe asfalt gekomen. Nah ja op een gaatje na dan, dat hebben ze gemist 😉

We mogen trouwens niet vergeten dat de vorige coalitie met ruzie uit elkaar is gegaan. En die ruzie is er nog, want intern is er niets opgelost. De oude ministersploeg komt niet meer door een screening. We kunnen dan misschien wel stellen dat er integere ministers van de MFK en PS aan de bak gaan. Helmin Wiels bepaalt hoe het nu verder gaat, op zijn voorwaarden, dus wij zijn zeer benieuwd. En er zijn natuurlijke meerdere combinaties van partijen mogelijk, MFK-PAIS-PAR bijvoorbeeld.

Wij houden het gewoon zoals wij dat altijd met alles doen, lekker positief! Wij geloven er in ieder geval niet in dat onze rots zomaar  ‘naar de kloten gaat’.

En de PVV en de SP in Nederland kunnen wel heel simpel stellen dat zij Curaçao zo snel mogelijk onafhankelijk willen hebben, maar dát bepalen we hier nog altijd lekker zelf óf wij dat willen en zo ja wanneer. Ennuh, wij laten het op tijd weten als wij weer wat extra geld nodig hebben van Nederland 😉

Afbeelding

Simpel!

18 Okt

Welvarend paradijs of piratenrots?

14 Okt

Veel spannender zullen verkiezingen op Curaçao nooit worden. Vrijdag a.s. gaat het niet alleen om het premierschap, het draait om de fundamentele vraag: welke kant op met het eiland? Richting welvarend paradijs of toch een piratenrots? De keuze is tussen de Hollanderhaat van Pueblo Soberano, maffiavriend Gerrit Schotte, het frisse geluid van PAIS of de oude PAR. Eén lichtpunt: het eiland is moe van alle politieke intimidatie.

En wat erg leuk is dat deze verkiezingscampagne vergelijkbaar is met een politieke campagne zoals die bijvoorbeeld in Amerika gevoerd wordt, elkaar compleet zwart maken! Ook de actiegroep Frente Sevil waar flink wat geld moet zitten, is een actie gestart:  Bai gaña baka! Het betekend zoveel als lieg niet, of maak dat de kat wijs. Deze zijn allemaal gericht aan het adres van Schotte en Wiels. Op het eiland staan overal containers met daarop het spandoek met de tekst  ‘Bai gaña baka’ met een foto van een dom uitziende koe. Op weer andere containers staat levensgroot ‘Wiels=Schotte=dictador’ met een foto van de boeven.

 

Inmiddels komt er steeds meer boven water over de enorme corruptie en wanprestaties van de regering Schotte. Laten we hopen dat het volk van Curaçao op 19 oktober de goede keuze maakt. Wordt Curaçao een welvarend paradijs of een piratenrots?

Chilluh

13 Okt

Inderdaad, onze katten doen niets liever dan de hele dag op de porch hangen. Just doing nothing at all! En geef ze eens ongelijk hè 😉

 

Nieuwe huiswijn?

10 Okt

De restaurantweek is weer van start gegaan. Diverse restaurants bieden dan tegen een gereduceerd tarief een drie gangen menu voor 49,95. En iedere keer zijn wij van de partij. Marjan bekijkt de restaurants en de menu’s en maakt dan een keuze uit een stuk of drie waarvan wij er dan samen eentje uitkiezen. Nahjah da’s de theorie, de praktijk is dat Marjan bepaald waar wij heen gaan. En haar keuze is altijd perfect!

Wij culinaire fijnproevers zouden deze keer het Hyatt verblijden met onze keuze. Het Hyatt heeft twee restaurants, Medi en Shor. Maar toen er werd gereserveerd waren de menu’s van beide restaurants nog niet bekend en de telefoniste van het Hyatt raadde ons absoluut Medi aan. En wie zijn wij nou helemaal om een goed bedoeld advies in de wind te slaan.

We kwamen aan bij de poort van het Hyatt, gaven aan dat wij kwamen eten, en reden de kilometers lange oprijlaan over. Halverwege stak een mega landkrab de weg over. Okay, het is dat Marjan niet van visserige dingen houdt, want anders waren we even gestopt. Wij meldden ons even later bij het restaurant Medi en het enthousiasme van de receptionist viel ons meteen al op. Hij bracht ons naar onze tafel en maakte zowaar grapjes en begon een praatje. En nee, hij was geen local maar hij kwam uit de Filipijnen. Locals kunnen dat gewoon niet, dat hebben zij niet in zich. Marjan keek in het schaarse licht naar de wijnkaart en de ober stelde een fles Pinot Noir voor. USD 47.00 zag Marjan op de wijnkaart staan. “Proost dushi, dit is dan wel de duurste wijn die wij ooit in een restaurant hebben gehad, maar hij smaakt dan ook fantastisch!” Ja hè heerlijk wijntje, waarschijnlijk staat dezelfde fles in de Centrum Supermarkt voor 12 Naffies, we kijken wel even van de week. Dit wordt onze nieuwe huiswijn!”

Wij kregen eerst een broodje met stengels en olijfolie, gevolgd door een amuse. Die amuse was redelijk groot. Wij dachten zelfs eerst dat dat het voorgerecht was, maar dat bleek dus niet zo te zijn. Het voorgerecht was een zeldzaam lekkere rundertartaar. Daarna was het tijd voor een sigaretje. Maar wij hadden ‘m nog niet half opgerookt toen het hoofdgerecht op tafel werd gezet. Pfff…. iets meer tijd tussen de gangen door zou wel fijn zijn zeiden wij nog tegen elkaar. Maar nee, wij zeuren verder nooit op zo’n avondje. Sterker, wij zeuren eigenlijk nooit.

Terwijl de saxefonist bij ons aan tafel een stukje romantisch stond te toeteren, begonnen wij aan de steak met aardappelgratin. “Ohhhhhh…hmmmmm aardappels!” kreunde Marjan. Jaja, dushi is weer eens op dieet en het was al weken geleden dat zij aardappels had. Ook dit gerecht was een toppertje, gewoon echt zalig! En het was weer tijd voor een sigaretje. We hadden ‘m net op toen het dessert op tafel kwam. “Dit is toch geen fast food restaurant of zo?”  We schoten in de lach en namen nog maar een slok van de zinnenprikkelende wijn die al aardig naar ons hoofd steeg……En wij besloten ter plekke dat dit onze nieuwe huiswijn zou worden!

De rekening kwam op tafel, en Marjan probeerde in het schaarse licht te kijken waarom deze zo hoog uitviel. Een aansteker bracht meer licht in deze duisternis en ineens was het helemaal helder. “De fles wijn kostte geen USD 47,00 maar USD 147,00. “Ik heb de 1 gemist”. zei Marjan. We schoten allebei in de lach, maar wel met zo’n  @!&!## erbij. Het was een topavond, met ontzettend goed eten en een bediening die z’n weerga niet kent op onze rots. Met uiteraard als enige nadeel de verlichting. Oh ja, misschien onnodig te vermelden dat wij nog even bij onze huidige huiswijn blijven 😉