Archief | september, 2012

Hopi-loos toch!

28 Sep

Onze interesse voor politiek heeft altijd op een laag pitje gestaan. Maar in grote lijnen weten wij natuurlijk wel wat er speelt, dát nog wel. Dat was in Nederland al zo, en hier is dat bijna hetzelfde. Bijna, want de politiek hier is een soort van leuke soap waarmee je vrijwel iedere dag wordt geconfronteerd. En juist omdat het een zo’n soap is, volgen wij deze ontwikkelingen. Het is soms echt lachwekkend, een bananenrepubliek waardig!

De regering is hier gevallen en het kabinet is nu demissionair sinds 2 augustus. En al vanaf dat moment probeert de oppositie deze regering te wippen door nog even snel voor de verkiezingen een soort van tijdelijk kabinet aan te stellen. En dat voor 3 weken, tja….wat dáár de zin van is? Deze demissionaire regering heeft daarop laten weten dat zij gewoon zullen blijven zitten. ‘Zij zullen ons uit onze kantoren moeten slaan’ was de reactie naar de oppositie. Wij wachten in alle rust de eerste klappen af…….

Minister Monk van Onderwijs, Wetenschap, Cultuur en Sport heeft zelfs naar aanleiding van alles een paniek mailtje gestuurd naar alle Latijns Amerikaanse landen, met daarin als inhoud dat er hier een staatsgreep plaats vindt. Kijk da’s leuk om te weten voor potentiële investeerders die zich op dit moment wel twee keer zullen bedenken om hier te investeren. Tja, ook Monk vreest voor zijn baantje.

Ondertussen gaat de demissionaire regering onverdroten door. Er is al afgesproken dat de ministers die terug komen in een nieuw kabinet, niet opnieuw gescreend hoeven worden. En da’s een hele slimme actie, want zij komen namenlijk niet door een nieuwe screening heen. De meeste van hen zijn veroordeelde oplichters en niet voldoende geschoold, vandaar. De minister van economische zaken El Hakim heeft zelfs bewezen banden met de Hezballah in Libanon. Zoals ook bewezen banden met de maffia, net als de minister president Schotte. Schotte gooit er nog een schepje bovenop door allerlei smeergelden te incasseren met het goedkoop weggeven van bijvoorbeeld grond.

Weer een ander heeft een diepgewortelde wrok tegen de blanke Nederlanders. Ja juist, een minister van de Pueblo Soberano. Zijn partijleider Wiels is een nog grotere racist. Hij  moet niets van Nederland of de Nederlanders hebben. ‘In lijkzakken terug naar huis sturen’ is zijn slogan. Goh, maar zijn kinderen studeren wel in Nederland! En hij is de afgelopen 2 jaar 20 keer naar Nederland gevlogen op kosten van de staat 😉

Maar wat is er dan eigenlijk door dit kabinet gepresteerd de afgelopen 2 jaren? Uhmmm…… behalve dan het vullen van de eigen zakken en maken van heel veel snoepreisjes…..niets!. Ja de nationale schuld is opgelopen. Ondertussen hebben wij hier twee parlementen en is de Gouverneur die alles in goede banen zou moeten leiden, met hartklachten naar Miami. Hopi-loos toch! Nog een paar weken en dan zijn wij van de geneuzel af.

Advertenties

Great party!

24 Sep

Simone, de manager van de KLM Curaçao, gaf gisteren een afscheidsfeestje bij haar thuis op Coral Estate, één van de betere locaties op deze rots. Wij waren eigenlijk wel benieuwd hoe zij met haar partner zou wonen. Nou wij hebben een leuk huis, maar dat huis heeft dan weer de overtreffende trap zeg maar. Groot, en ook met een pool. En als je daar in ligt, dan kijk je zo over de zee. Erg stijlvol!

Wij waren niet de eerste die aankamen, nee dát hebben we ons in de loop der jaren afgeleerd hier. Wij komen tegenwoordig pas aan als de helft van de genodigden aanwezig is. Het cateringbedrijf had al een bar ingericht, en wij namen een lekker wijntje. Er waren uiteraard een aantal kopstukken van de airport aanwezig, en die kent Marjan allemaal. Ook Max was er, de opvolger van Simone. Marjan heeft al een aantal weken met hem samengewerkt.

Na een algemene speech van Simone, waarbij Marjan ten overstaan van alle gasten uitvoerig werd geprezen voor haar uitmuntende prestaties bij de KLM, werd het buffet geopend. Eerst een klein koud buffet met verschillende soorten pasta’s, garnalen, zalm en broodjes. Dit werd gevolgd door een heerlijke pompoensoep. En aansluitend het warme buffet met lomito, tonijn, risotto en nog veel meer. Het is een nieuw cateringbedrijf dat daar even alle registerss opentrok. Ongelofelijk lekker eten en een topbediening, er stond bovendien geen glas leeg want zij hielden alles met argusogen in de gaten. Glas leeg? Hoppa, daar stond ineens de ober alweer naast je met een fles wijn voor een refill!  Die cateraar gaat het hier wel maken!

Het was een supergezellig avondje waarbij aan het begin van de avond de stroom uitviel. Er werden gelijk overal kaarsjes aangestoken en kleine fakkels op de tafels gezet. Dat zag er nóg gezelliger uit. Ook een heel kort buitje tussendoor kon de pret niet drukken. “Dat duurt hier maximaal een anderhalf uurtje, die stroomuitval”. zei Tom, een van de parkbewoners. “Kijk …zie je dat verlichte huis daar in de verte, haha ík heb een generator die na één minuuut aanspringt!”  vervolgde hij. Maar toen wij rond een uurtje of 11 vertrokken, was er nog geen stroom.

Ach en dat kleine katertje dat wij vanmorgen hadden nemen we op de koop toe. Net als het extra pondje gewichtstoename van dushi 😉

Ditjes en datjes

23 Sep

Het was de afgelopen week rustig. Maandag zijn wij wezen eten bij ‘De Heeren’ samen met Barbara en Tara. Marjan was aan het reserveren in het bijzijn van Tara en die vertelde dat zij daar óók had gereserveerd voor maandag om zes uur samen met haar moeder. En Marjan en Tara besloten om dan maar samen aan een tafel te gaan zitten, wel zo gezellig. Barbara, senior purser bij de KLM,  was voor twee daagjes op Curaçao om haar dochter te bezoeken. Zij had de kleinste maaltijd maar was het laatste klaar met eten, yep vanwege alle verhaaltjes die zij aan tafel vertelde. Maar het was weer erg leuk!

Zaterdagmiddag kwam Ro langs, wij hadden ons net geïnstalleerd voor een siësta toen de telefoon ging rond een uurtje of twee. Of wij thuis waren. Jaha…….. Lekker geroddeld over van alles en iedereen. Ro heeft twee vriendinnen uit Nederland over op Curaçao, Merel en Brit, echte feestgangers die deze dag op Zanzibar zaten en het happy hour bezochten. Ro wilde eerst met z’n allen uit eten, maar zijn vriendinnen bleken al op tijd aan een pizza te zitten. Wij besloten de bbq van stal te halen, af te stoffen en trokken al het vlees uit de vriezer. Wat salade erbij, flesje wijn open en eten maar. Merel en Brit kwamen er ook nog bij wat later op de avond en het werd weer een gezellige boel hier aan tafel. Vandaag dan maar een siëstaatje 😉

Verder nieuws: politiek gezien blijft het hier een ongelovelijke zooitje. We hebben inmiddels twee statenvoorzitters, en da’s redelijk uniek in de wereld. De oppostie heeft de gevallen regering de wacht aangezegd, maar die trekken zich daar uiteraard niets van aan en blijven voorlopig nog even doorgaan met het vullen van hun zakken. Ook proberen zij de grootste schreeuwers onder de Curacaoenaren weer achter zich te krijgen met mooie maar valse belofte’s.

En ondertussen wachten we nog steeds op een paar tropische buitjes, onze rots is gortdroog! De meteorologen hier voorspellen wel steeds regen, maar zitten er ook steeds naast. Ach, mag je anders van hen verwachten na het volgen van zo’n LOI opleiding? 😉

México Independiente

16 Sep

Zaterdagavond waren wij uitgenodigd bij Guilie en Cor om Mexicaanse onafhankelijkheidsdag te komen vieren. Het waren destijds de Spanjaarden, en deze keer niet de Nederlanders ;-), die Mexico in 1500 veroverden. De Spanjaarden werden er in 1821 weer uitgeschopt, en sinds die dag viert Mexico jaarlijks de onafhankelijkheidsdag, olé en viva Meggicooo!

Guilie en Cor hadden een aaantal heerlijke Mexicaanse gerechten klaargemaakt en de koelkast lag vol met Sol, een Mexicaans biertje en Margarita’s. Wij zaten buiten met het select groepje vrienden dat ook was uitgnodigd voor deze avond, en wij kletsten er in het Engels gezellig op los. Marjan, die nog steeds op dieet, is moest lijdzaam toezien hoe het ene na het andere lekker hapje naar binnen werd gewerkt. Oké, zij heeft nog wel een paar ieniemienie hapjes genomen voor de smaak, maar niet meer! Netjes van dushi hè 😉

Ineens deelde Cor een paar A-4tjes uit met daarop onder andere de tekst van het Mexicaanse volkslied. Op de tv zou een live verslag komen van het begin van Mexico Independiente, ennuh of wij even mee wilden zingen. Was dat een geweldig idee, of niet? ……… Tja, de Zangeres Zonder Naam met het liedje Mexico dát kunnen we uit volle borst meezingen en ook nog wel als we teut zijn, maar het volkslied, omg! Gelukkig voor ons stond de tekst geprint op grootte 0.2 en kon niemand het lezen, zelfs niet mét leesbril. Dus alle gringo’s humden en neuriden op de maat van de muziek een beetje stuntelig mee. Gelukkig stond de tv erg hard en viel dat niet zo op. Maar voor het volgend jaar, jaha wij zijn er ieder jaar bij, zullen wij er in ieder geval voor zorgen dat wij het eerste couplet kunnen meezingen.

Het was een mega gezellige avond, Guilie en Cor: muchas gracias amigos!

Die wind ook!

14 Sep

Vandaag was het weer tijd om een beetje blad te blazen én om een mega dikke tak te snoeien. Het bladblazen ging weer fantastisch. Meer dan de helft  kwam ook nu weer op de straat waar de harde wind het voor mij wegblies. Dat stukje bladblazen aan de rand van de tuin heb ik ‘helaas’ nog niet helemaal onder controle, en ik weet ook dat dat niet zal gebeuren binnen afzienbare tijd. Ja, ik hou van de wind 😉

Na de lunch, een gevulde koek en een stroopwafel, was het tijd om met die mega tak te beginnen. Ik had er vanaf de porch naar zitten kijken, maar hij viel er niet vanzelf af. De tak hing te ver om er goed bij te kunnen, en met een ladder tegen een heen en weer zwiepende boom staan vond ik niet echt arbotechnisch verantwoord. Ja het waait erg hard man! Om erbij te kunnen moest ik mijn zaag vast tapen aan de poolstok. En dat ging, al moest ik wel mijn armen omhoog houden om er bij te kunnen. Pffff…..en maar zagen…en zagen…en zagen. Je kan niet echt kracht zetten, dus het duurde best wel lang voordat ik de tak bijna door had. De tak hing net buiten de rand van de schutting, dus hij zou zo in de benedentuin vallen. Tenminste, dat had ik mij zo bedacht. De praktijk viel net even anders uit. Op het moment dat de tak naar beneden kwam, was er een enorme windvlaag die de mega tak zo over de schutting blies zo de pool in. Ik haat die wind 😉

Uit het water trekken was geen optie, dus alle zijtakken van die mega tak er eerst maar afgezaagd, uit het water gesjord en ze daarna over de schutting de benedentuin ingegooid. Klus geklaard!

 

Curaleaks!

13 Sep

Jaja, Curaçao heeft nu een eigen pagina waar gelekt wordt:

https://www.curaleaks.org/

Kunnen we zelf eens zien wat een aantal van onze ministers en de Minister-president vroeger  hebben uitgevreten. Kan écht niet door de beugel!

Collateral damage

12 Sep

Zo heel af en toe zien wij wel eens een ratje lopen over de rand van de schutting. En die willen wij niet in de palapa hebben, want daar kunnen zij dan holletjes in gaan graven.

En Ad heeft wel eens vaker geopperd om rattengif te gebruiken, maar volgens Marjan is dit tè riskant omdat onze honden en katten mogelijk zouden kunnen eten van de dode ratten. Ad zet hier vraagtekens bij maar oké. We hebben dus maar gekozen voor rattenlijm. Dat smeer je dan ergens over het pad waar het ratje loopt, het ratje stapt er dan vervolgens op en zit vast. Daarna een tikje op zijn koppie en het is gedaan met de onverlaat. Ik gebruik bewust het verkleinwoord ratje, want dat maakt het allemaal wat zieliger. Dat is speciaal voor de dierenliefhebbers die weer menen te moeten reageren omdat wij ratten zoveel leed aandoen en ons tevens van alles en nog wat toewensen 😉

Gisteravond hebben we het op de schutting gesmeerd en wij keken vol spanning vanuit de pool of het ratje weer zou komen aanlopen. En maar wachten en wachten. Nee, geen rat te zien! Wel zagen we een klein hagedisje aan komen lopen over de rand van de schutting, richting plakzooi.  Ad heeft ‘m eerst nog weggejaagd, maar even later kwam ie weer terug en liep rechtstreeks de lijm in. Al zijn pootjes zaten vast en af en toe zagen wij hem nog zwaaien met zijn staarje en knikken met zijn koppie. Helaas niets meer aan te doen. Daarna volgde een troep grote zwarte mieren die zich ook vastliepen direct naast het voor hen lekkere hagedisje. Tja, collateral damage zullen we maar zeggen. Vanmorgen zat er nog steeds geen ratje vastgeplakt op de lijm. Afwachten dus maar…..