Archief | juli, 2012

Dè doe vakantie

31 Jul

Het werd ook weer hoog tijd om een bbq op het strand te houden want wij waren nog maar net twee dagen terug op onze rots. Deb en Michel hebben goede vrienden op bezoek en die hadden nog niet eerder op Lagun gelegen en daar gebarbecued.

De Leppens zijn hier voor een ‘doe’ vakantie en doen daarom alle strandjes en baaitjes aan. En dat kan niet anders dan zeer vermoeiend zijn, want wij zien ze op iedere foto die bij Deb op de log staat op een bedje liggen maffen. Dat voorbeeld kunnen ze niet anders dan hebben overgenomen van Michel.

Geheel volgens traditie waren wij er weer als eerste om het beste plekje te bemachtigen, het is bovendien vakantietijd dus moet je wel op tijd zijn. De rest kwam ruim een uur later. Nee tijden spreken wij hier echt niet af. Wij hebben zo het vage vermoeden dat iedereen met wie wij naar het strand gaan denkt van: zo, Marjan en Ad gaan ook mee, dus kunnen wij lekker rustig aan doen. Even uitslapen, uitgebreid ontbijtje etc 😉 Maar ach, wij vinden dat niet erg. Wij stoppen meestal evenbij de McDonald’s of een supermarkt voor iets lekkers en eten dat dan op het strand op.

In onze standaard bbq uitrusting zit tegenwoordig peper en zout. Op Lagun kochten we laatst verse vis en dat smaakte heerlijk, Red Snapers. En ook deze keer kochten wij de vis direct van de vissers die binnenkwamen. Deze keer een dikke kilo Malou. Minder lekker dan de Red Snaper, maar dat kan ook komen doordat Ad wat al te royaal met peper en zout was geweest.

’t Was weer een heerlijk dagje met z’n allen! Dat vond trouwens ook de straathond die door ons werd volgestouwd met karbo’s, worstjes en kipburgers.

  

                                                 

Advertenties

Aardig hè!

31 Jul

Het was weer eens bingo in Sta. Rosa met het leveren van de electriciteit. Beter gezegd het niet leveren daarvan. Gisterenmiddag zat Ad net midden in een grote schoonmaaksessie toen de stroom een paar uur uitviel. Ro kwam toevallig even langs en Ad vertelde hem dat de stroom uit was gevallen. En op de vraag van ‘wat wil je drinken’ antwoordde deze lolbroek: “Doe mij dan maar een lekker bakkie koffie.” 

Halverwege de middag was het leed weer geleden en kwam de stroom weer op het netwerk. Het is hier op het moment aardig warm en er is weinig tot geen wind. Wij hadden het avondeten op en namen met een bak koffie plaats in de pool. Daarna door om een douche te nemen. Marjan was kwam net onder de douche vandaan en Ad stapte er onder toen ineens…..de stroom #!!@&% wéér uitviel. Het was pikdonker en Ad liep voorzichtig de douche uit. Oops…..een borst in plaats van de deur. Op zoek naar de zaklamp die altijd op een vast plek ligt ergens moest liggen in de slaapkamer. Gevonden!

Een slaapkamer zonder waaier of airco is niet echt je van het, dus wij besloten lekker de pool weer in te gaan. Eerst maar even helemaal afkoelen voordat wij op bed zouden gaan liggen. Een colaatje en een sigaretje mee samen met wat kaarsen. Het was bijna volle maan en zo samen met de kaarsje op de rand van de pool gaf dat toch onverwachte een romatische draai aan de avond.  Iets later bedachten we dat wij de buurt maar wat verkoelende geluiden moesten sturen door het maken van een paar bommetjes. Ja, wij zijn best wel aardig hè 😉

Warm hè!

30 Jul

En het was de laatste dagen warm in Nederland toen wij daar nog waren, errugh warm. Er stond ook geen zuchtje wind. En wat hoor je dan….geklaag. ‘Goh wat is het warm. Het is ook altijd hetzelfde. ineens warm een paar dagen en dan is het weer voorbij’.

En wat doen we dan als het zo warm is? Juissssst, naar de supermarkt met z’n allen. Op de aanbiedingen af van de bbq pakketten. En dat is grappig om te zien, maar ook wel begrijpelijk natuurlijk. Deden wij vroeger net zo hard aan mee. Maar wij zijn dat niet meer gewend, wij bbq-en als we daar zin in hebben. Gewoon omdat het hier altijd lekker weer is.

Nadat Marjan en Fennal hadden ingeslagen en Jan en Ad geheel volgens traditie de kelen wat hadden gesmeerd, kon het vlees roosteren beginnen. Natas kwam er iets later bij, want dushi moest werken. Het was weer als vanouds, vroegah bbq-den wij vrij vaak bij de Leferinkkies, nadat wij eerst een hele middag bij hen in de pool hadden rondgehangen. En altijd twee dagen achter elkaar, gewoon omdat er tè veel vlees werd ingekocht. Net als deze keer 😉

  

  

Food

30 Jul

Ach ja, wij lopen achter met de logverhalen. Terwijl wij nog in Almelo waren, hebben wij Dini ook nog een beetje herdacht in de verschillende restaurantjes waar zij vroeger graag met ons kwam. Samen met Gea en Erik bij de restaurants NielZ, het Wetshuys en de Chinees International.

En samen met Natascha, Fennalda, Jan en Frank bij het WOK centre, daar trakteerde zij wel eens als er iets te vieren was, of gewoon zomaar voor de gezelligheid. We hebben helaas alleen bij het WOK Centre foto’s gemaakt…….Dini was een onverbeterlijke lekkerbek 😉

  

  

Bedankt allemaal!!!

27 Jul

Wij zijn weer thuis na een paar bewogen weken. Iedereen ontzettend bedankt voor de steun en het medeleven dat wij hebben mogen ontvangen. De meeste kwamen, en hoe kan het ook anders tegenwoordig, van Facebook. En nee, wij gaan diegene die niets van zich hebben laten horen natuurlijk niet ontvrienden 😉

Maar échte vrienden daar heb je er over het algemeen maar een handje vol van. Dat zijn die, die alles voor elkaar over hebben, elkaar door dik en dun elkaar steunen. En dat blijft toch iets heel speciaals, en is van onschatbare waarde. Iets dat wij altijd zullen koesteren. Dus lieve vrienden in Nederland en Curaçao, wij weten dat het niet nodig is om jullie te bedanken, maar doen dat toch! Masha masha danki voor alles wat jullie voor ons hebben gedaan!

En speciaal namens Ad voor de Nederlandse vrienden: óók nog even bedankt voor de vier kilo gewichtstoename 😉

Dag lieve ma

24 Jul

Afgelopen vrijdagochtend is onze (schoon)moeder Dini overleden. Het ging de laatste paar maanden niet meer zo heel erg goed en na een ziekenhuisopname kwam zij terecht in een verpleeghuis.

Deze altijd levenslustige en positieve moeder en oma had al zo’n 15 jaar kanker maar liet zich hier niet door ontmoedigen en klaagde werkelijk nooit. Als zij weer eens bij de oncoloog was geweest waar zij met lood in haar schoenen naar toe ging en terug kwam met goed bericht, dan trakteerde zij altijd op een etentje of gebak. Wij deelden dan ook altijd mee in haar vreugde. Maar wij deelden ook stilletjes haar verdriet dat zij ongetwijfeld moet hebben gehad.

Vandaag hebben wij in besloten kring afscheid van haar genomen.

Wij gaan allemaal weer verder, samen met haar. Want je bent er pas écht niet meer als je vergeten bent.

Iedereen ontzettend bedankt voor de steun en het medeleven!

Mijn ieniemienie dushi’s

18 Jul

Afgelopen zaterdag zijn Chris, Manon en mijn kleindochters Emma en Lisa spontaan naar Almelo gekomen. Ik moest nog even wachten op de foto’s, vandaar een wat verlaat logverhaaltje. Jaja…ik pik altijd die foto eruit waar ik nog een beetje schappelijk op sta 😉

Wij zijn Almelo in geweest en op verschillende terrasjes gezeten en wat gedronken. De meiden mochten van oma Dini nog wat leuks uitzoeken. Lisa wist niet goed wat zij wilde hebben en zei: “Ik zoek eigenlijk iets wat ik niet kan vinden.” Maar wat zij precies zocht, dat wist zij ook niet. Maar het zijn voor allebei twee mega waterpistolen geworden. Daar zal hun vader ook heel veel pezier van hebben, want die is net zo kinds als ik ben!

Aan het eind van de middag nog een broodje kebab met z’n allen gegeten en toen was het bliksembezoek alweer voorbij. Maar het was heerlijk om even bij mijn meiden te zijn.